Heroiczne tworzenie siebie w świecie grozy i absurdu - Dżuma Alberta Camusa.

Wypowiedź na temat: Heroiczne tworzenie siebie w świecie grozy i absurdu - Dżuma Alberta Camusa.

 

Dlaczego leczy?

Doktor Rieux będąc młodym człowiekiem dokonał pewnego wyboru, postanowił, że będzie studiował medycynę. Nie było mu łatwo z uwagi na środowisko z którego wyrósł. To ambicja i chęć zdobycia takiego właśnie, a nie innego zawodu spowodowały, że osiągnął swój cel, został lekarzem. Na początku swojej kariery nie mógł pogodzić się z faktem umierania swoich pacjentów i lata praktyki niczego tu nie zmieniły. Nie popadł więc w rutynę. Został człowiekiem wrażliwym na ludzkie cierpienie „Po prostu nie jestem wciąż przyzwyczajony do widoku śmierci”. Na pewnym etapie swego życia przyszło mu zetknąć się z epidemią dżumy, która zdziesiątkowała ludność Oranu. Choroba ta jest wyrokiem śmierci dla wielu ludzi, może także stać się wyrokiem dla niego samego, a mimo to podejmuje z nią nierówną walkę. Doktor Rieux nie wierzy w Boga, co nie przeszkadza mu być w pełni człowiekiem i żyć zgodnie z etyką lekarza. Leczy, bo przecież nie może inaczej. Nie potrafi pogodzić się z ludzkim cierpieniem, którego jest świadkiem. Czuje się powołany do spełniania tej misji. Nie myśli co będzie potem. W tej chwili najważniejsze jest dla niego to, że chorzy potrzebują pomocy, więc trzeba im ją nieść „na razie są chorzy i trzeba ich leczyć”. Mimo swojej bezradności wobec żniw jakie zbiera dżuma, mimo iż, walka z tą chorobą jest dla niego niekończącą się klęską, nie poddaje się. „To nie powód, żeby zaniechać walki”

Zobacz też inne materiały

» Rozważania o samobójstwie i życiu za wszelką cenę
» Krztałtowanie rzeczywistości czy poddanie się jej?
» Postawy ludzkie w Dżumie Alberta Camusa
» Dżuma - słynne cytaty
» Dżuma - słynne cytaty
» Dżuma - streszczenie
» Wpływ pieniądza na życie bohaterów literackich. Zanalizuj na wybranych przykladach.
» Jak rodzą się zbrodniarze?

Powiązane kategorie

» Dżuma
» Albert Camus

Komentarze

  • Jeszcze nie ma komentarzy.

Aby dodać komentarz, zaloguj się.
Jeżeli nie masz jeszcze swojego konta, utwórz je w kilka sekund.

Dżuma

Dżuma to powieść parabola autorstwa Alberta Camus. Opowiada ona o epidemii dżumy w mieście Oran, w Algierii.

Powstała po II wojnie światowej, po raz pierwszy wydana w 1947 roku, powieść Alberta Camus jest utworem o charakterze uniwersalnym. Wydarzenia w Oranie odsyłają do szerszych treści. Jest to dzieło o ekspansji zła i różnych postawach ludzkich. Dżuma jest powieścią paraboliczną, posługującą się uogólnieniem, schematyczną fabułą do przedstawienia zagadnień szerszych, doniosłych, aktualnych w każdej epoce. Temu celowi podporządkowane są opisy miejsca, akcji i stylu życia ludzi - zwyczajność, przeciętność, szara codzienność z elementami radości i smutku, a potem efekty epidemii w mieście i sercach ludzkich. Paraboliczną konstrukcję powieści wspiera również zasygnalizowany, ale niedookreślony czas akcji.

Utwór powstał z osobistych doświadczeń autora, z przeżyć związanych z wojną, rozstaniami, śmiercią, zjawiskiem masowej zagłady, brakiem środków do życia, stałym poczuciem zagrożenia. Jest to jednak dzieło uniwersalne, pozwalające dostrzec w ukazanych zdarzeniach i postawach ich odpowiedniki nie tylko związane z wojną. Czytelnik może widzieć w dżumie jakieś inne zło, wobec którego trzeba przyjąć określoną postawę. Refleksje narratora, dialogi postaci, wątpliwości, poglądy, spostrzeżenia - to wyraz zmagań ze złem, które trzeba wyjaśnić, zinterpretować, zakwalifikować. Jest to więc dzieło o podstawowych dylematach człowieka, sprawach sumienia, relacji międzyludzkich i honoru.

Głównym bohaterem jest Bernard Rieux.

źródło: Wikipedia
» Strona główna: Dżuma

Szukaj

Dżuma - artykuły:

Pokrewne serwisy

Język polski-lektury

Subskrypcja

Chcesz być na bieżąco? Dodaj swój adres e-mail do newslettera!

Wpisz adres E-mail: